Tot ik mijn droombaan vind ben ik van harte welkom in de zorg. In een bejaardentehuis (waar ik afdelingsassistent ben) om wel te verstaan. En dat is toch best wel mooi.

Want ik krijg een klein kijkje in de keuken van een orgaan wat de komende decennia gaat floreren als geen ander. Iemand moet namelijk die vergrijzende Nederlander toch opvangenx85

En ja, er is aardig wat mis. En ja, er is te weinig personeel. En ja, soms gaat het wat slordig allemaal en lopen er mensen rond die beter misschien iets anders kunnen gaan doenx85 maar ik zal nooit vergeten dat er vooral mensen werken die xe9cht om mensen geven. En hun uiterste best doen om zo goed mogelijk te functioneren binnen een nogal scheef systeem.

Afgelopen week is xe9xe9n van de bewoners op de afdeling overleden. Niet iets wat zelden voorkomt. We hebben er al heel wat zien komen en ook weer zien gaan. In dit geval ging het om een meneer die al wat langer op de afdeling verbleef en waar iedereen het goed mee kon vinden. En toen overleed hij.

En voor de tijdelijke vakantiekracht was het de eerste. En ik herkende mezelf verschrikkelijk in haar. Ooit was ik dat ook. Eerst het vertellen aan de rest. x91Weet je het al?x92 Dan het nonchalante doorwerken. Niks aan de hand. Want x91wijx92 in de zorg komen dit zxf3 vaak tegen. Daar moet je tegen kunnen hoor! Daarna het steeds witter wegtrekkenx85 Want het is echt niet zomaar iets. En toen het lichtelijk instorten. Tranen en knuffels. En de opluchting als je merkt dat iedereen even een traantje laat.

Want zo gaat dat. De eerste is de moeilijkste, daarna wordt het niet makkelijker, maar je weet wel beter hoe je er voor jezelf mee om moet gaan. Wij zijn niet van steen. En daarom werd er van de week flink wat geknuffeld en gehuild en ook gelachen. Want zo gaat dat dan ook wel weer.

Door haar tranen heen lachte de keukenassistent naar me.

x91Je zou toch denken dat je er na zoveel jaren wel aan gewend zou raken…x92

En ik lachte door mxedjn tranen.

x91Het is maar heel goed dat het niet zo is.x92

En zo is het maar net. En dat realiseerde ik me van de week pas echt. Het zou toch verschrikkelijk zijn als het niet zo zou zijn. Als we er echt helemaal aan zouden wennenx85

En werken in een bejaardentehuis is niet mijn droomtoekomst. Maar tot die tijd ben ik heel erg blij dat ik daar kan helpen. Want ik leer er best wel veel. Over de bewoners. Over mijn collegax92s. En vooral ook over mezelf.